آب و آفتاب

تا آب و آفتاب با هم در نیامیزند... رنگین کمانی متولد نخواهد شد

آب و آفتاب

تا آب و آفتاب با هم در نیامیزند... رنگین کمانی متولد نخواهد شد

آب و آفتاب

و قسم به آب و آفتاب!
و هر آنکه زلال و نورانیست!

...ـــ☼๑.::۩::.✿ـــ.::۞::.ـــ✿.::۩::.๑☼ـــ ...

من ار چه عاشقم و
رند و مست و نامه سیاه
هزار شکر که یاران شهر بی‌گنهند...
به هوش باش
که هنگام باد استغنا
هزار خرمن طاعت به نیم جو ننهند...
"حافظ"

...ـــ☼๑.::۩::.✿ـــ.::۞::.ـــ✿.::۩::.๑☼ـــ ...

ما دوباره سبز می شویم
این قرارداد، تا ابد میان ما برقرار باد:
چشمهای من
به جای دست های تو
من به دستِ تو ، آب می دهم
تو به چشمِ من، آبِرو بده
من به چشم های بی قرار تو
قول می دهم: ریشه های ما به آب
شاخه های ما به آفتاب می رسد
ما دوباره سبز می شویم…
"قیصر امین پور"

...ـــ☼๑.::۩::.✿ـــ.::۞::.ـــ✿.::۩::.๑☼ـــ ...

به شوق اوست همه،
همه اوست شوق من،
اگر به این آسمان هرازگاهی کوچ می کنم.
نگاره ای می نگارم با قلمی شکسته بال،
تو گر به وبگاه من آمدی،
بخوان و دیدگاهی ز سر شوق بنگار...

*این تارنما تحت قانون کپی رایت است!*
صبــا ©

آخرین نظرات
پیوندها

دل را اگر از حسین بگیرم چه کنم؟

 

با خود گفته بودم و تکرار می کنم؛

که اگر تمام دنیا هم زیر و رو بشود، 

اگر هزار تکه شوم، اگر هر تکه ام جایی دور از تکه های دیگرم باشد،

اگر دلم خاک شود و گردش به هوا رود،

اگر هر چه و هر چه شود،

یک چیزی می ماند برای همیشه ام؛

عشق تو! برای قلبم ... و قلبم؛ برای تو... تا ابد... یا اباعبدالله الحسین(ع)...

راست می گویند که تو قطب نمای قلب های عاشقی... .

/.///-/

 

_____________________________________________

پ.ن1: بعد از یک غیبت تقریبا طولانی؛ باز هم آب و آفتاب... این بار به بهانه ی محرم الحرام حسینی...

پ.ن2: از همراهانی که ما رو توی این مدت فراموش نکرده بودند و سر زده اند و پیام گذاشته اند تشکر میکنم. و همچنین تسلیت عرض میکنم ماه محرم و ایام سوگواری و غم را.

پ.ن3: آدم ها هر سالشان با سال قبل فرق دارد. بعضی ها کمتر بعضی ها بیشتر. امید که این تفاوت، صعود به قله ی تقرب و بندگی هر چه بیشتر خدا و ائمه باشد. الهی آمین.

 

۹ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۶ آبان ۹۳ ، ۱۱:۵۸
© صبـــا

از این آدم ها،
از این روزها،
از این عیدها! دلِ خوشی ندارم!
مگر می شود تو نباشی و،
عید باشد!؟
نمی دانم چه کسی دزدکی تو را دید؟
که گفت: "ماه" را دیدم!  و گفتند: عید شد...
بی گمان، برای من
هیچ گاه، بی تو؛ عید نمی شود!

/.///-/

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پ.ن: خدایا!

به تو پناه می بریم از چشم هایی که دوباره گمت کنند

و از دست هایی که رهایت سازند.

تو را به هر آنچه خوب است،

برای روز مبادایمان بمان!

که بی تو، پوچ خواهیم بود.

خدایا! خوی رمضانی مان را از ما مگیر...

الهی آمین.

عید سعید فطر مبارک.

۸ موافقین ۲ مخالفین ۰ ۰۷ مرداد ۹۳ ، ۰۰:۱۰
© صبـــا

امام صادق(ع):  
إِذَا کَانَتْ لَیْلَةُ الْقَدْرِ نَزَلَتِ الْمَلَائِکَةُ وَ الرُّوحُ وَ الْکَتَبَةُ إِلَى سَمَاءِ الدُّنْیَا. تفسیرقمی ،ج1،ص366
 در شب قدر فرشتگان و روح و کاتبان اعمال به آسمان دنیا نازل می شوند.

 

گمان میکردم قبل از شروع ماه مبارک، این پست نوشته و کامل میشود و من میتوانم در روز اول ماه رمضان، مطلبی که امروز در اینجا قصد دارم بنویسم را منتشر کنم! اما چه شد؟! در واقع امروز که شب نوزدهم ماه مبارک رمضان و اولین شب قدر است، به خودم آمدم و دیدم؛

ای دل غافل! فرصتم چه زود از دست رفت... (باز هم جای شکر دارد وجود عزیزی که مثل همیشه تلنگرهای بجا می زند.)

حالا بندگان دیگر خدا هم که امثال من هستند و فرصتی که گذشته را به نوعی مشغول کار دنیا بوده اند، حتما میدانند که میخواهم چه بگویم!

امشب، اولین شب قدر است، شبی که فوج فوج ملائک به زمین می آیند و حساب و کتاب ها میکنند و تقدیرها می نویسند و ما شاید "خواب" باشیم!!  

جایی در همین نزدیکی ها...

بله! چیز عجیبی نیست! این روزها خواب زدگی خیلی ها را در بر گرفته و اگر ما هم به خودمان نیاییم می بینیم که صبح شده و تقدیرمان در خواب نوشته شده است و فرصتی که برای توبه و استغفار و دعا بود را مفت از دست داده و هیچ عایدی از این ماه و این شب نداشته ایم... ( خیلی دردناک و وحشت آور است! خدا نصیب نکند...)

این شب هایی که دور و برمان پر از فرشته است و شاید جایی در همین نزدیکی هایمان فرشته ای چشم به ما دوخته تا لب به توبه و دعا باز کنیم و دعایمان را شنیده و برآورده کند، این روزها و شب های پربار و پر برکت را قدر بدانیم. همت کنیم و در شب زنده داریمان مسلمین دیگر و ملتمسین دعا را فراموش نکرده و دعاگویشان باشیم. 

در شب های پر قدر "قدر" ما را از دعای خیر خود بی نصیب نگذارید. التماس دعا.

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پ.ن1: پروردگارا؛ در این شب عزیز و پربرکت قدر، رحم کن بر بنده ی فراموشکار وگناه کارت، توبه ی ما را بپذیر و بر اعمال و کارنامه ی پر از تقصیر و گناه ما، پرده ی عفو و رحمتت را بکش که جز تو پناهی نداریم؛ یا ستارالعیوب.

خدای بزرگ و مهربانم؛ اگر تو بر ما رحم نکنی، و اگر تو ما را به خوبی ها و مسیر درست هدایت نکنی، در چاه عذاب و بدبختی اعمال خود گرفتار خواهیم شد. اکنون در این شب عظیم، چگونه است که کمال رحمانیت و عطوفتت شامل حال بنده ای خواهد شد؟ ما را لایق این کمال بدان و توبه های ما را بپذیر و به راه راست هدایت کن و از بدهی ها و خطا و گناه تا ابدیتت، دور نگاهمان دار. آمین یا رب العالمین.

 

پ.ن2: سپاس خدای را که ما را به توبه رهنمون شد که آن را جز از سر لطف و فضل بر خود نیافتیم و اگر تنها این لطف و فضل او را به شمار آوریم باز نعمتش بر ما عظیم و احسانش بر ما بزرگ است و فضلش بر ما بی منتهاست چرا که شیوه ی او در توبه پذیری از گذشتگان این گونه نبوده است. همانا وظیفه سنگینی را که توان انجامش نداشتیم از دوشمان برداشت. و جز به اندازه ی طاقتمان تکلیف نفرمود و جز اعمال آسان به ما روا نداشت و برای هیچ یک از ما عذر و بهانه ای باقی نگذاشت. پس در میان ما بدبخت کسی است که با او مخالفت کند و سعادتمند است آنکه مشتاقانه او را اطاعت نماید.*

 

*صحیفه سجادیه _ نیایش یکم؛ حمد و ثنای پروردگار

۳ موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۵ تیر ۹۳ ، ۱۰:۲۵
© صبـــا

و هنگامی که می خواهیم دو کار انجام دهیم یکی تو را خوشنود کند و دیگری خشمگین نماید، میل آن کاری را در وجودمان بیفزا که تو را خوشنود سازد و عزم ما را از آنچه تو را ناخوشنود کند زائل فرما و در آن هنگام نفس ما را به اختیار خود وامگذار چرا که نفس ما اگر توفیق ندهی باطل را بر می گزیند و اگر رحممان نکنی به بدی فرمان می دهد.1

روزهای بی قراری و آشفتگی، روزهای اضطراب زدگی و ناآرامی، روزهایی که گویا در درون، به دنبال خودی که گم شده می گردی و هیچ چیز آرامت نمی کند، روزهایی که ایمانت را در عمل، سست می یابی و پریشان و هراس زده می شوی، روزهایی که مرتکب گناهی کوچک، یا بزرگ می شوی؛ با خودت بگو: ای انسان! همانند چیزی که در واپسین لحظات عمر انتظارت را می کشد، هم اینک نیز یک راه بیشتر نداری؛ بازگشت به سوی خالق آمرزنده ی مهربان! و به راستی که هر بازگشتی به سوی خدا، زندگی ای دوباره و بهاری تازه در دل و جان آدمیست.

دلم می خواست می شد کامل تر می نوشتم شرح حالم را. ولی معذورم از گفتن ناگفته هایی که تنها خدا محرم آن هاست. و اوست که ستارالعیوب است و رحمان و رحیم.

این روزها، شبیه هیچ وقت دیگری، دلم در قفس سینه بی قراری می کند و میل به آرام گرفتن و ماندن ندارد. حال و هوایم، از این بهاری که با فاطمیه شروع شده و روزهای تعطیل و خاموشش به پرپر شدن یاس پیامبر ختم میشود، شبیه هوای آسمان شهرمان، جز گرفتگی و طوفان و باران های بگیر و نگیر، عایدی نداشته است. گاهی اگر توفیقی باشد به کم گویی و خلوت با خدا و قرآن و دعا و اشک پناه می برم. باشد که آرام گیرد دلی که بی قرار نزدیکی بیشتر با خدا و اهل خداست. و سپاس می گویم خدای را برای نعمت های بی شمارش. برای بخشندگی و ستارالعیوبی اش. برای بودنش، که همین وجود پر از مهر و رحمتش، ما را بی نیاز به دنیا و دنیایی ها می کند و همین است که دلیل  آرام گرفتن قلب های بی قرار انسان هاست.

 

می ستایم خدایی را که اگر معرفت ستایش را از بندگانش دریغ می نمود با وجود نعمت های پی در پی و فراوانش انسان ها علی رغم بهره مندی از این نعمات از او سپاس گذاری نمی کردند و با وجود گشاده دستی او شکرگزارش نبودند و اگر چنین رخ می داد آنها از مرز انسانیت دور شده و به جرگه ی بهایم و چارپایان می پیوستند و چنان می شدند که خداوند در کتاب محکمش فرموده: "اِنْ هُمْ اِلاّ کَالْاَنْعامِ بَلْ هُمْ اَضَلُّ سَبیلاً" (اینان چون چارپایانی بیش نیستند بلکه از آنها نیز گمراه ترند.)2

سپاس خدایی را که درِ نیازمندی و احتیاج ما را از غیر خود بست. پس چگونه یارای شکرگزاریش داریم؟ یا کی حق سپاس را می توانیم ادا کنیم! هیچ گاه!...3

 

/.///-/

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

1. صحیفه سجادیه _ نیایش نهم؛ در اشتیاق به عفو و بخشش

2. صحیفه سجادیه  _ نیایش یکم؛ دعای حمد و ثنای پروردگار

3. همان

۲۱ موافقین ۲ مخالفین ۰ ۱۱ فروردين ۹۳ ، ۱۷:۵۰
© صبـــا

از "تو" چه بگوییم،

که "تو"؛ گفتنی نیستی.

آن کس که با هزار کلمه گفتند که آن، "تو"یی!

شرمنده ایم! می دانیم خیلی کم است؛

آن، "تو" نیستی...

 

پ.ن: ایام شهادت دختر پیامبر(ص)، یار و همتای علی(ع)، مادر اهل بیت(ع)؛ فاطمه ی زهرا(س) تسلیت باد.

/.///-/

 

۵ موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۰ فروردين ۹۳ ، ۱۷:۵۸
© صبـــا

با سلام و تبریک به مناسبت آغاز سال نو، و همچنین تسلیت ایام غمِ شهادت بی بی دو عالم، فاطمه زهرا(س) و آرزوی داشتن سالی پر از برکت و رحمت خداوند متعال، با مطلبی در خصوص بهارِ انسان در خدمت شما هستم.

چند روزی از شروع فصل بهار می گذرد و خداوند بار دیگر جلوه ای زیبا از طبیعت را به تصویر کشیده است. در این روزها احادیث و داستان ها و مطالب زیادی در مورد فصل بهار در فضای نت منتشر شده و حتما با حدیثی که می فرماید: "هر روز که در آن معصیت خدا نشود؛ عید است." مواجه شده اید. نمی خواهم تکرار مکررات کنم. اگر بعد از دو ماه آمده ام تا کلامی با خود و با اهل خدا بگویم، فقط برای این است که تلنگری اول به خود و بعد به کسانی زده باشم که مخاطب این مطلب هستند.

ما انسان ها با واژه ی "گناه" بیگانه نیستیم. البته متاسفانه! کوچک و بزرگ، ریز و درشت، آگاهانه و ناآگاهانه، بالاخره یک جای زندگی مرتکب گناه شده و یا می شویم. انسان جایز الخطاست. البته واجب الخطا آن هم خطاهای بزرگ و آگاهانه نیست!! ولی خب احتمال ارتکاب به گناهی کوچک برای بنده و بعضی بنده های خدا، احتمال عجیب و دوری نیست. تنها موردی که قابل توجه و تأمل است، آگاهی و هشیاری، روحیه ی توبه کاری و مغفرت خواهی است. انسان گاهی به واسطه ی عدم تمرکز بر روی اعمال، گفتار و یا حتی افکار خود، ناخودآگاه مرتکب خطایی و یا گناهی میشود که او را سخت آزرده و پشیمان می کند. مهم همان پشیمانی از انجام عمل اشتباه است. مهم آگاهی یافتن از خطاست. بهار واقعی در درون انسان هایی رخ میدهد که بعد از خزانی که گناه به قلب شان می بخشد، با توبه و ابراز پشیمانی و مغفرت خواهی به درگاه خداوند متعال، به روح و قلب خود جلا داده و بار دیگر جوانه های ایمان و درستی و پاکی در درونشان سبز می شود.

جالب است، کسانی که کمتر با ادعیه و برنامه های مذهبی سر و کار دارند، وقتی از حس و حال کسانی که برای مثال اهل دعای کمیل هستند، آگاه می شوند، درکِ آن حس، حسی که شبیه بهاری شدن روح و جان و دل است، برایشان خیلی سخت و غیرقابل باور است. اما شما مخاطب این وبلاگ و این مطلب، حتما متوجه منظور من از آن بهار هستید. به راستی که اهلِ دعا، آن هم دعای کمیل، هر هفته، یک بار، بهاری سبز و خوش رنگ و بو را در درون خود حس می کنند. که بی شک، علاوه بر مداومت این حس در طی روزهای بعد، تاثیر این بهاری شدن دل و جان، اطرافیانشان را نیز به وجد و شادی می آورد.

به راستی که بهار می شود وقتی که خدا را میخوانی در اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتى ها.

آنجا که معتَذِراً نادِماً مُنْکَسِراً مُسْتَقیلاً مُسْتَغْفِراً مُنیباًمُقِرّاً مُذْعِناً مُعْتَرِفاً را می گوییم و عذرخواه و پشیمان و دل شکسته و پوزش جو و آمرزش طلب و بازگشت کنان و به گناه خویش اقرار و اذعان و اعتراف می کنیم، آنجا که خداوند را به عزتش سوگند می دهیم و یا رَبِّ یا رَبِّ یا رَبِّ می گوییم، بی شک، خدا و تمام فرشتگانش، باری از گناهان ما را برداشته و سبکبال و بهاری مان می کنند.

بیاییم با خود پیمان ببندیم که هر هفته، و یا لااقل هر ماه، ساعتی از آخر شب پنجشنبه ای را به بهاری کردن روح و دل و جانمان اختصاص بدهیم. بیاییم در این فصل بهار، با خود پیمان ببندیم که هر روزمان بهاری باشد و هر لحظه در حال جوانه زدن و سبز شدن و سبز ماندن باشیم.

بیاییم با خود پیمان ببندیم که در هر بهار، گناهی را، و یا عادت بدی را، برای همیشه ترک کنیم.

بیاییم با کمی تلاش، راه و رسم بهاری شدن را به دیگران، به دوستان و اطرافیانمان هم یاد بدهیم.

و آماده ی روزی باشیم که بهار موعود می آید و تمام دنیا را بهاری می کند.
 پنجشنبه ها، روز دعای کمیل را به دیگران هم یادآوری کنیم.

یا علی. التماس دعا.

 

/.///-/

۱ موافقین ۲ مخالفین ۰ ۰۷ فروردين ۹۳ ، ۰۴:۱۶
© صبـــا

تمام عمر می دویم، تا به آرامشی در آن طرفِ مرزهای سراب برسیم! در گوشه ای از دنیایی که در هیچ عصر و دوره ای، به هیچ کس وفا نکرده است،

همیشه وقتی به آن چیزی که حتی خیلی دلمان میخواسته می رسیم، در می یابیم که این، گویا آن چیزی نبوده که می خواستیم!! همیشه یک چیزی کم است! یک نقص ناگریز، همواره مثل سایه به دنبال دنیا و خواسته های دنیایی بوده و هست! دقت کنیم در میابیم که در انجام اعمال معنوی هم گاهی این نقص را دیده ایم.

همیشه یک جایی از دلمان، یک گوشه ای از خاطرمان، یک چیزی می خواهد که یافتنش گرچه سخت نیست، ولیکن بی راهنما و بی راهبر، بی تأمل و بی اندیشه، رسیدن به آن میسر نیست. همیشه جای "معنویت" ، جای "خدا" ، جای "نیایش و دعا" در این دنیا و هر آن چه رنگ دنیا داشته، در تمام روزها و لحظه هایمان، در تمام عصرها و غروب های جمعه! در بعضی نمازها و نیازهایمان حتی، خالی بوده و هست.

بیاییم دنیای خودمان را، خودمان بسازیم! خوب بسازیم. بی نقص! و جای هیچ چیزی را خالی نگذاریم. جای خدا را با "خدا"، جای دعا را با "دعا" و جای اشک را هم با "اشک" پر کنیم. و هیچ جا را، و هیچ جا را بدون "رنگِ خدا"، رها نکنیم...

 

/.///-/

۹ موافقین ۲ مخالفین ۰ ۰۴ بهمن ۹۲ ، ۱۶:۵۶
© صبـــا

وقتی ایل بد نام، از تقویمم کوچ می کند

و در راه، جوانه های هراس را چَرا می کند،

شاد می شوم.

وقتی زمینم از تردید و غم، / لُخت می شود

و بذرهای مهر و امید و اعتماد، / سر بر می آورند،

عاشق می شوم. / و برای رسیدن به شفاعت تو،

مثل یک کبوترِ چاهیِ بی جفت، /پر پر می زنم.

 

دوباره رسیدن به غم، / رسیدن به اندوه،

دوباره فصل داغ ماتم.

دوباره محرّم، ....    دوباره محرّم.

  

پیچیده ام در مغز یک پارچه ی غمدار

و تب کرده ام. از دیروز. / و بغض پشت بغض.

و اشک پشت اشک. / و آه پشت آه.

من آمدم. / خیلی دیر.

اما آمدم و ایستادم کنار صحنه ی نبرد یک تن.

و از خجالت یک عَلم، تا نجابت یک اسب،

شرمگین شدم. / از آسمانِ سرخ،

تا تیرهای جهل، / تا حنجره های خشک، 

شرمگین شدم.

خیمه ی دلم برای چهل شب آتش گرفت.

و پی بردم که دور ایستاده ام.  خیلی دور.

خواستم جلو بروم و فریاد بزنم؛ لبیک یا... / بغض، خرخره ام را گرفت. / و آنقدر فشرد، / و آنقدر فشرد، / و آنقدر فشرد که نای در نایم نماند.

لبیک یا خورشید ... / لبیک یا معنی عشق ...

لبیک یا شعر ناتمام ... / لبیک یا حسین (ع) ... / لبیک یا حسین (ع) ... .

ایل، گاهی چه دیر کوچ می کند ...

 

/.///-/

16/9/89 – مصادف با یکم محرم

۱۲ موافقین ۲ مخالفین ۰ ۱۱ آذر ۹۲ ، ۲۳:۵۸
© صبـــا

بعضی نقاط دنیا،
عجیب العجایب است!

در طیّ قرون متمادی، از جهل مرکب عرب،

تا این زمان که هنوز هم جهل رایج است؛
تنها میان کوفه و کوفیانِ نفرین شده

این ننگ روا شده است!

آه!...  آه از این عجیب ترین لب خندهای پست!

ننگ بر آن نانجیب لبی که از گریه ی لشکرِ خدا 

از فرط غصه و غم لب را به لب نبست! ...

لعنت به آن لبی که واشد به گریه ها...

لعنت به خنده ها...

بر کوفه و شام و مردمش

لعنتِ مداوم خدا...

نفرین به خنده ها...

/.///-/

۳ موافقین ۲ مخالفین ۰ ۲۹ آبان ۹۲ ، ۱۷:۴۷
© صبـــا

خیلی دور، خیلی نزدیک.التماس دعا...

خیلی سخت، خیلی آسان.

راز فاصله ها

شاید فقط همین باشد!

و خدا بهشت را نزدیک قرار داد

برای دل های دور.

و قلب را به ما داد تا آن را بیاویزیم

به ضریح های معطرِ اذان و حرم

برای شفا.

آی شمایی که نزدیک حُرمت های بهشتید!

برای شفای قلبهای دور؛ التماس دعا...

/.///-/

۱۳ موافقین ۴ مخالفین ۰ ۱۸ مهر ۹۲ ، ۱۲:۰۳
© صبـــا